Haneden Ev Haline

*İster bir apartman dairesinde yaşıyor olalım, ister bir köy ya da dağ evinde, gu¨ndelik hayatımızdaki alışkanlıklar, mekânı du¨zenleme ve değerlendirme biçimleri, kullandığımız eşyalar ve onlarla ilişkilerimizle, farkında olarak veya olmayarak… bir du¨nya inşa ederiz. Yeni taşındığımız bir ev ile kuracağımız bağlarda, gelecekte bu mekânda yapmak istediklerimize dair hayallerden çok… ortaklaşa inşa ettiğimiz bir mekân ku¨ltu¨ru¨nu¨n kolektif hafızamızda bıraktığı derin izlerin payı vardır. Biz burada ikamet etmekten fazlasını yaparız...*

Ev, barınaktan çok daha fazlası. Bir ev aleti, basitçe bir *alet* olmaktan öte, bir yapıp etme tarzının biçimlenmesine katkıda bulunuyor. Mobilyalar, yıllanırken, hatıraların demirbaşına dönu¨şu¨yorlar. Her evin kendine has bir kokusu oluyor. Evin etrafında şekillenen mekân ku¨ltu¨ru¨, tu¨m ku¨ltu¨re ve hayat tarzına damgasını vuruyor.

Seyhan Kurt, bu mekân ku¨ltu¨ru¨ bilinciyle, *geleneksel Tu¨rk evi* denen imgenin sabit bir mimari form olmadığını, gu¨ndelik hayat pratiğiyle iç içe su¨rekli dönu¨ştu¨ğu¨nu¨ gösteriyor. Bu dönu¨şu¨mu¨ anlamak için mutfak ve oturma odasının veya balkonun *mana ve ehemmiyetine* bakıyor, dikkatle.

Geniş haneden *çekirdekleşen* meskene, du¨ğu¨nden cenazeye, evin ve işlevlerinin tarihsel değişimini kat ediyor. Haneden Ev Haline, evle ilişkimizin edebiyattaki yansımaları eşliğinde, kendisi de edebi zevkle ve *ev sevgisiyle* yazılmış bir kitap.